است . نوع سياه آن داراى طبع گرم و خشك مىباشد براى ريه مضر و مصلح آن عسل است . مداومت در خوردن آن باعث سوختن اخلاط و مصلح آن شيرينىهاست . زيره ، كمون گرم در دوم و خشك در سوم است . مداومت در مصرف آن لاغركننده است . براى ريه مضر و مصلح آن كتيراست . مقدار خوراك آن 2 درم تا 7 درم است . [ « س » ] ساذج در سوم گرم و در دوم خشك مىباشد . مضر ريه و مصلح آن مصطكى و مضر مثانه و مصلح آن شربت به است . مقدار خوراك آن در مطبوخات تا يك مثقال و در معاجين تا نيم مثقال است . مشابه آن به وزن آن سنبل كوهى يا سليخه است . سپستان در حرارت و برودت معتدل و در اول تر نيز گفته‌اند . تضعيف‌كنندهء معده و مضر جگر و مصلح آن در سردمزاجان برگ گل سرخ و در مزاج‌هاى ديگر عنّاب است و مشابه آن ختمى و مقدار خوراك آن 30 عدد تا 10 مثقال است . سداب گرم و خشك در سوم و تازهء آن در گرمى و خشكى كمتر و تا درجهء دوم مىرسد . نوع بيابانى آن در چهارم گرم و خشك و بسيار سمى و كشنده‌تر از خرزهره است . چهار درم آن باعث مرگ مىشود . مداومت بر آن باعث ضعف بينائى و سردرد و درد شقيقه و سوختن اخلاط و منى و مصلح آن سكنجبين و انسيون است . مقدار مصرف بوستانى آن 3 درم تا 3 مثقال و نوع بيابانى آن يك قيراط و بيشتر از آن در نوع بيابانى خطرناك مىباشد و